(1/12) వలసపాక హైకూలు...

చంటాడి చిరునవ్వు
కొండంత ఏకాంతాన్ని
పటాపంచలు చేసింది.
-------
చీకటి పడ్డాకే
మల్లెలూ, దీపాలు
వికసిస్తాయి.
------
ఇద్దరికీ సంబరమే :
సముద్రపొడ్డున జనానికి,
జనాల ఒడ్డున సముద్రానికీ.
------
కాకి పిల్ల
నాకూ
ముద్దుగా వుంది.
------
ఇన్నాళ్ళకి
కప్పల బెక బెక
నిజమైన వర్షాకాలం.
------
ఊరినిండా తమాల ద్రుమాలు
ఐతే, రాధాకృష్ణుల బదులు
బ్యాంకుల క్లర్కులు.

తంకాలు

స్టేషన్ రద్దీలో
బెంచీపై కూచుని
ముసిలాల్లు ముచ్చటిస్తున్నారు.
ప్రవహించే ఏటిలో
ప్రవహించని నీడలు.

13.12.1998
------

గోడకు వేలాడతీసి
గడియారాన్ని బంధించాం.
అది కాలాన్ని బంధించింది.
కాలం మనల్ని
తిరిగి బంధించింది.

06.08.1989
------

ఈ బొగెన్ విలియా
ఎర్రటి నినాదాల్ని
విప్లవ కవిలా విరగబూసింది
ఐనా, ఒక్క పిట్టా
దీనిపై వాలదు.

31.03.1999
------

ఆనంద యోగి

ఆనందం తనని ముంచెత్తితే
అది నాకు కాస్త పంచాలని
ఈ పాప
ఆడుతూ నా చుట్టూ
ఆనంద వలయం చుట్టింది :
ఇప్పు డీ గదిలో
ఇద్దరు ఆనంద యోగులు.

లాండ్రి

చల్లటి బల్బు కాంతిలో
తెల్లటి దుప్పట్లు పరిచిన
ఇస్త్రీ బల్లతో
మా వీధి చివర లాండ్రి
మాటి మాటికి నన్ను
ఆహ్వానిస్తోంది.

పాల తరకల దుప్పటితో
పలకరించే ఇస్త్రీ బల్లపై
పరిగెత్తుకుపోయి
పవ్వళించా లనుంటుంది.

అప్పుడు లాండ్రీ అతను
చప్పున నను సరిదిద్ది
నడతలో నా వంకర్లనీ
ముడతలు పడ్డ ఆలోచనల్నీ
ఇస్త్రీ పెట్టెతో రుద్ది
శాస్త్రీయంగా సాపు చేసి
నీటుగా నన్ను మడతపెట్టి
దీటుగా హేంగరుకు తగిలించి
మోసుకుపోయి నన్ను
మా ఆవిడ కప్పగించి
'ఇదిగో నమ్మా తీసుకో
ఇస్త్రీ చేసిన నీ భర్త' అంటే
ఎంత సంతోషిస్తుందో ఆమె,
ఇంతింతని చెప్పలేం.

పిల్లి

ఒకరు చెబితే వినను,
ఒకరికి చెప్పను,
మాటలు వ్యర్ధం,
మౌనం నా సంకేతం;
మూషికాల సంగతంటారా?
ముడుచుకుని, కళ్ళు
మూసుకు పడుకుని
కలల్లో పారాడే
ఎలకల్ని వేటాడటంలో
మాధుర్యం మీ కేం తెలుసు ?

కళ్ళల్లో కత్తులు

అరణ్యంలో వేటకై పొంచున్నది పులి
కాగితంపై కవితకై పొంచున్నాడు కవి :
కళ్ళల్లో సానబెట్టిన
కత్తుల మెరుపులు.

గాలి

చెట్టుకి తల నిండా పిట్టలు
రాత్రికి తల నిండా చుక్కలు :
నాకేమీ వద్దు ;
గాలిలా
రికామీగా ఎగురుతాను.